07-11-06

 

Beste llorando,

aangezien ik momenteel in een relatief tolerante bui ben, zal ik nu even het stokje dat tint ons bezorgd heeft, invullen.

Mijn werktitel

Hier zou ik zeer opportunistisch simpelweg “Isaiah” kunnen zetten. Aangezien ik dit echter (vreemd genoeg) degelijk wil doen, zal ik hier even dieper op ingaan... Isaiah is een deel van mijn werktitel, maar niet meer dan dat. M’n echte naam zal dan weer eerder bij m’n werkelijke werktitel horen, maar niet in één bepaalde incarnatie. Zoals bij iedereen die eerlijk is ten opzichte van zichzelf, heeft die naam in elke omgeving een andere verpakking. Niet om in de smaak te vallen, want dat hoef ik niet, wel om mensen te kunnen begrijpen. Lakend van elke vorm van empathie, moet ik hen worden vooraleer ik hen kan begrijpen. Samengevat: geen werktitel vanavond schat. Jammer.

Mijn geheime titel

Nog zo’n leukerd, m’n geheime titel... ook daar is Isaiah een deel van, want voor het grootste deel van de echte wereld bestaat Isaiah niet. Vandaar dat deze dus ook een deel van m’n geheime titel is. Maar ik heb nog zovele andere raadselachtige, enigmatische titels die ik niet aan jullie neus ga hangen... Die blijven tussen mezelf en enkele selecte uitverkorenen zoals Wolf ze pleegt te noemen. Dus sorry, geen geheime titels te rapen hier. Pech.

Mijn droomtitel

Als ik mijn collega even een bloem op z’n das mag spelden: llorando. Maar zoals altijd is dit te gemakkelijk (zij het wel eerlijk) en gaan we ook bij dit sluitstuk nog even elaboreren. Mijn dromen liggen in de toekomst en het heden, maar ook het verleden. Dit betekent niet dat ik verlamd ben door het verleden, ik ben me er simpelweg heel erg bewust van dat elke keuze die ik ooit maakte een effect heeft gehad op wie ik nu ben. Mijn droomtitel is de samenvatting van al wie ik was, ben en ooit zal zijn in één woord. En aangezien dat woord te stralend, te mooi zou zijn om waar te zijn zou niemand me geloven of zelfs maar horen. Geen parels voor de zwijnen, dus geen droomtitels voor de lieve bloggertjes. Sorry.

Dit dus om te illustreren wat mijn idee over stokjes is: sorry folks, geen aanhanger hier. En om te zorgen dat geadresseerde geen ziedende meutes achter zich aan krijgt: dit stukje komt zuiver van de hand van Isaiah. Als  ook maar iemand  gevierendeeld mag worden voor zijn gebrek aan respect en medewerking ten opzichte van blogland zou u hem moeten hebben. Cheers folks!

Met vriendelijke groet,

Isaiah

 

20:20 Gepost door llorando of isaiah in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-11-06

Brief aan llorando: Peter Pan in transitie

Beste llorando,

Ere wie ere toekomt, begonnen zou moeten worden met uitgebreide dankbetuigingen aan Uw adres voor de verhelderende woorden die verschenen in Uw vorige creatie. Plaatsgebrek noopt ons echter dit te beperken tot een kort doch daarom niet minder welgemeend “Bedankt!”. Dit gezegd zijnde kan overgegaan worden tot de orde van de dag: slapeloze nachten, genotsmiddelen en (hoe kan het anders) de ondraaglijke lichtheid van ons bestaan.

Uit de gunstige en vaak minder gunstige gesterntes die onze ontmoetingen met hem telkens weer bepaalden weet U deels met welke troubleringen en beslommeringen onze gezamenlijke vriend Wolf te kampen heeft. Dat de nadruk hierbij zeer sterk ligt op de slingerbeweging tussen energie en apathie is echter misschien nieuws voor U. Het meest verontrustende hierbij is dat de huidige intensiteit van deze twee polen welhaast dramatische vormen dreigt aan te nemen. Deze bipolariteit fungeert als alarmbel voor de mensen die met hem begaan zijn, een select gezelschap uitverkorenen tot wie ik mezelf met de volste overtuiging durf te rekenen. Vandaar dat ik hem vorige week contacteerde met de open vraag of hij het enigma “Wolf” verder voor me wou uitdiepen. Wat nu volgt is zijn relaas...

Wie me kent weet dat ik een kind ben. Zoals elk kind heb ik primaire behoeftes, waarvan slaap voor mij veruit de belangrijkste is. Wordt deze niet vervuld, dan komt een primaire valkuil op de proppen om me het leven zuur te maken. Deze valkuil ken ik als geen andere. Hij is sinds jaar en dag m’n vriend die ik in vele gedaantes gezien en ervaren heb. Hij draagt vele namen, maar degene die hij prefereert is Angst. Dus noem ik hem Angst. Hij is wie me verlamt, die ervoor zorgt dat ik ter plaatse blijf trappelen, figurant en hoofdrolspeler in m’n persoonlijke Echternach.

Ik ben bang, Isaiah. Bang voor evolutie, voor stagnering. Bang voor succes, voor falen. Bang om man te worden, om kind te blijven. Al dan niet legale noodzaken geven me kortstondige adempauzes, waarna achtereenvolgens motivatie, teleurstelling, demotivatie en depressie me terug naar mijn vriend torpederen. Meer dan een schamele pleister op de wonde is dit niet.

Of moet ik zeggen “was dit niet”? Er is een verandering merkbaar en hoewel deze me vervult van trots brengt die me ook terug naar die vriend, Angst. Deze verandering omvat een bewustwording van hoe ik volwassen kan en moet worden. Angst fluistert me echter meteen in dat ik dit niet wil, moet of kan.

Wie er wint? Onmogelijk te zeggen, voorlopig geen van beide. Iemand zal echter de patstelling moeten doorbreken in de nabije toekomst maar voorlopig blijf ik dus Peter Pan, zij het Peter Pan in evolutie. Laten we hopen dat ik het haal.

Tot zover dus zijn al te herkenbare relaas, want ook ik ben een Peter Pan. Welke ik ben weet ik niet, waar ik sta nog veel minder. Wat ik echter wel weet is dat er minstens twee mensen zijn met wie ik het kan delen wanneer ik het wel weet: llorando en Wolf.

Al vermoed ik dat Wolf het al zal weten voor ik het hem vertel.

Hoogachtend,

Peter Pan

22:41 Gepost door llorando of isaiah in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-11-06

Brief aan Isiah, een schaduw over het woord "vriend"

Waarde Isaiah,

 

Ik heb altijd nogal wat moeite gehad met de term "beste vriend". Een term die nogal gemakkelijk overspel pleegt met de tijd, samensmeltend qua relativiteit, vluchtigheid, opportunisme. Op het moment van dit schrijven liggen er een aantal mensen te slapen, te vechten tegen de bierkaai, rond te dwalen die ik ooit "beste vriend" durfde te en kon noemen om welke reden dan ook. Net zo min als ik malen zij er op dit moment om dat we elkaar nog evenveel te zeggen hebben als tegen een hoop bijeen geharkte dorre bladeren.

Het begrip "soulmate" klinkt ook nogal belegen, al gebruik ik dat wel het meeste als ik tegen god weet zelf niet wie moet omschrijven wat onze ontmoetingen telkens weer behelsen. "De broer die ik nooit gehad heb", voeg ik daar doorgaans dan aan toe. Al zijn er tussen twee broers onmiskenbaar meer verschilpunten. Ons beider eega's zullen het waarschijnlijk vooralsnog ook niet kunnen omschrijven, al merk ik bij beiden een vorm van respect voor onze band waar menig eega nog iets van kan leren. (Geef toe: wat zouden we zonder hen zijn?)

Zolang we mekaars ambities maar kunnen blijven vrijwaren van naïviteit, elkaars realisme kunnen vrijwaren van pessisme, elkaars zinnen en plannen kunnen aanvullen, verrijken, afremmen waar nodig, elkaars wanhoop kunnen relativeren of zelfs tenietdoen... Dan zijn woorden eigenlijk niet nodig om op deze band een term te plakken. Dat zou dat alles alleen maar in hokjes duwen. En laat dat hokjesenken nu net een van de voornaamste dingen zijn die we verafschuwen.

En laat ik ten slotte afronden met een door de nodige muzikale bombast ondersteund dank u wel. In naam van mezelf, in naam van veel mijner gedachten die autistisch zouden worden in mijn hoofd omdat ze er niet uit zouden kunnen mochten we malkander niet ontmoet hebben zes jaar geleden, en in naam van mijn eega (wie had dat zes jaar geleden gedacht, nietwaar?) omdat ze weet dat ik vrienden (nu gebruik ik het toch!) als u nodig heb om mijn leven leefbaar te maken en te houden. En wie dit voorts nog leest, wens ik naast de perfecte liefde een persoonlijke Isaiah toe. En daarnaast een paar goeie vrienden. Drie onontbeerlijke pijlers en wapens om te vechten tegen de oppervlakkige bierkaai van alledag.

 

Edelachtend,

 

Llorando

01:46 Gepost door llorando of isaiah in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |