01-11-06

Brief aan Isiah, een schaduw over het woord "vriend"

Waarde Isaiah,

 

Ik heb altijd nogal wat moeite gehad met de term "beste vriend". Een term die nogal gemakkelijk overspel pleegt met de tijd, samensmeltend qua relativiteit, vluchtigheid, opportunisme. Op het moment van dit schrijven liggen er een aantal mensen te slapen, te vechten tegen de bierkaai, rond te dwalen die ik ooit "beste vriend" durfde te en kon noemen om welke reden dan ook. Net zo min als ik malen zij er op dit moment om dat we elkaar nog evenveel te zeggen hebben als tegen een hoop bijeen geharkte dorre bladeren.

Het begrip "soulmate" klinkt ook nogal belegen, al gebruik ik dat wel het meeste als ik tegen god weet zelf niet wie moet omschrijven wat onze ontmoetingen telkens weer behelsen. "De broer die ik nooit gehad heb", voeg ik daar doorgaans dan aan toe. Al zijn er tussen twee broers onmiskenbaar meer verschilpunten. Ons beider eega's zullen het waarschijnlijk vooralsnog ook niet kunnen omschrijven, al merk ik bij beiden een vorm van respect voor onze band waar menig eega nog iets van kan leren. (Geef toe: wat zouden we zonder hen zijn?)

Zolang we mekaars ambities maar kunnen blijven vrijwaren van naïviteit, elkaars realisme kunnen vrijwaren van pessisme, elkaars zinnen en plannen kunnen aanvullen, verrijken, afremmen waar nodig, elkaars wanhoop kunnen relativeren of zelfs tenietdoen... Dan zijn woorden eigenlijk niet nodig om op deze band een term te plakken. Dat zou dat alles alleen maar in hokjes duwen. En laat dat hokjesenken nu net een van de voornaamste dingen zijn die we verafschuwen.

En laat ik ten slotte afronden met een door de nodige muzikale bombast ondersteund dank u wel. In naam van mezelf, in naam van veel mijner gedachten die autistisch zouden worden in mijn hoofd omdat ze er niet uit zouden kunnen mochten we malkander niet ontmoet hebben zes jaar geleden, en in naam van mijn eega (wie had dat zes jaar geleden gedacht, nietwaar?) omdat ze weet dat ik vrienden (nu gebruik ik het toch!) als u nodig heb om mijn leven leefbaar te maken en te houden. En wie dit voorts nog leest, wens ik naast de perfecte liefde een persoonlijke Isaiah toe. En daarnaast een paar goeie vrienden. Drie onontbeerlijke pijlers en wapens om te vechten tegen de oppervlakkige bierkaai van alledag.

 

Edelachtend,

 

Llorando

01:46 Gepost door llorando of isaiah in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

amai wist ik veel dat jullie beiden nog bestaatn in deze bloggenwereld....
Go for it!

Gepost door: tilde | 01-11-06

Vriendschap...
... is idd betrekkelijk...

Maar voor mij onontbeerlijk!

Gepost door: Kaajee | 05-11-06

De commentaren zijn gesloten.