24-10-06

Lovesick For Money?

Vleermuizen aller lande, verenigt u ende jubelt! De Britse grootmeesters van het zwartmetalen geweld, ook wel bekend als Cradle Of Filth, zijn weer op post met een mogelijk nieuw meesterwerk, luisterend naar de titel "Thornography".

Laten we echter voorlopig de superlatieven in de kast houden en hopen dat we deze na beluistering mogen afstoffen en overgebruiken. Er zijn namelijk precedenten te over van langverwachte albums die op zowat alle vlakken de luisteraar op z'n honger lieten zitten. Zeer benieuwd en vol goede moed legde ik dus deze plaat op en nam de nummers stuk voor stuk in me op.

Na iets meer dan een uur verstomden de laatste tonen en bleef ik moederziel alleen en verweesd achter met een ongestilde honger. Middelmatigheid leek troef in dit overtuigingsloze kaartspel. Tweede, derde noch vierde beluistering konden dit gevoel ombuigen dus werd het tijd om het finale oordeel te vellen.

Om met de deur in huis te vallen: Thornography is een, naar Cradle Of Filth-normen, ondermaats album. Dat deze normen hoger liggen dan voor andere bands is te verklaren door de meesterstukken die reeds door hen gecreëerd werden in het verleden. Muzikaal schuwt deze laatste elke vorm van diepgang, maar dreunt het metaltreintje voorbij, gedragen op een zeer simpel skelet dat niet anders omschreven kan worden dan dat van een "song". Nu, dit is een keurslijf dat vroeger terecht geschuwd werd door Cradle Of Filth, maar blijkbaar werkt de samenwerking met het grotere Roadrunner-label nefast voor de creativiteit. De 2 nummers die wel de moeite waard zijn op dit album zouden de tracklisting van een oudere CD, zeg maar een "Cruelty And The Beast", niet eens halen.

Anderzijds is de productie, een bedje waarin metal veel te vaak ziek is, zeer goed. Jammer genoeg zelfs iets te goed: alles is zeer clean afgemixt door een producer die duidelijk een fobie heeft voor alles wat met een drumstel te maken heeft. Gevolg hiervan is dus een (nogmaals) ondermaats geluid, waarmee geen enkel gevoel naar de luisteraar kan overgebracht worden. Misschien toch die deal met Roadrunner eens beëindigen?

Goed, de nieuwe Cradle Of Filth is gewogen en een pluimgewicht bevonden. In hun eregalerij zullen we hem ergens in een hoekje zetten, naast "Damnation And A Day" en "Bitter Suites To Succubi", zodat ze daar mooi samen stof kunnen vergaren. Beluister misschien toch even "Lovesick For Mina" en "Rise Of The Pentagram", maar laat al de rest zeer communistisch extreem-links liggen. Zou je het toch nog wensen kan je nog steeds je mooie, goede geld hieraan spenderen, maar check dan eerst even de nieuwe K3 uit. Hij is beter.

Veel beter.

19:49 Gepost door llorando of isaiah in Muziek | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Bij langverwachte cd's...
... moet ik onverhoeds aan G'n'R denken... van langverwacht (allez, laten we eerlijk zijn, allang niet meer verwacht) gesproken...

En 't is altijd jammer als je nachten niet geslapen hebt en dan teleurgesteld wordt.

Heb je trouwens The whitest boy alive al ontdekt? Echt de moeite!

(Wel in een 'iets' ander genre...)

Gepost door: Kaajee | 25-10-06

De commentaren zijn gesloten.