22-08-06

Ik knikte en lachte instemmend

"Is de mens eigenlijk niet huilen met de pet op?", vroeg mijn zichzelf steeds herhalende vriend Bert zich af.

Ik knikte en lachte instemmend.

"En het probleem is dat niemand zich daar vragen bij stelt," voegde hij daaraan toe. "We doen maar op, zwelgen in een grote ijlheid, staan niet stil bij onze mentale stilstand."

Ik knikte en lachte instemmend.

"En totaal niet beseffen dat we allemaal slaven van het geld zijn, honden aan de leiband van het kapitalisme!" vervolgde hij. "Geld maakt niet gelukkig, mijn hol ja, geld maakt minder ongelukkig, dat is het enige wat je daarop kunt afdingen."

Ik knikte en lachte instemmend.

We dwaalden door de Antwerpse straten, maalden niet om de grote drukte die zich samentroepte rond enkele groot uitgevallen zeilboten, verdwaalden niet omdat we daar vandaag eens niet de behoefte aan hadden, baalden omdat de regen het weer haalde van de zon. Dat alles op een dag die de mens op een ongeïnspireerd moment zondag heeft genoemd.

"Geluk is een onoplettendheid van het leven," draafde Bert naarstig door.

Ik knikte en lachte instemmend. We doken een Ierse kroeg binnen en doken in een Ierse koffie. We zagen een paar lelijke honden passeren met erbij passende baasjes, zagen de wolken een boeiende hemel vormen die wat leek op ons leven en zagen dat de zon begon te wenen omdat er wolken voor schoven. Honden en baasjes begonnen een paar passen vlugger te lopen.

Bert zuchtte. Ik niet. Of toch wel.

"Hadden we maar een paar eeuwen eerder geleefd, "zei hij, "of waren we maar een paar decennia vroeger geboren, dat was al genoeg geweest. Maar nee, hier zitten we dan, in de oppervlakkigste periode sinds mensenheugnis. Maak daar maar heugnis van."

Ik knikte en lachte instemmend.

Hij schraapte zijn keel, lepelde wat in zijn koffie, mompelde "Ach, ja", ergerde zich met mij aan de zoveelste idioten die ons levenspad strompelend kruisten vandaag en zei plots: "Ons leven is een owngoal."

Ik knikte instemmend. En lachte. Of toch niet.

Ik weet het niet meer.

 

llorando

23:28 Gepost door llorando of isaiah in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

De waarheid is dat we geen punten kunnen scoren. Vandaar dat de uitdrukking zo geslaagd is. Want hoe anders probeert men te scoren dan enkel en alleen maar te scoren voor zichzelf? Ons leven is idd een owngoals

Gepost door: Dafke | 18-09-06

De commentaren zijn gesloten.