21-08-06

Verrotte plek (Duisternis, Deel 1)

De Wereld is een verrotte plek, of wat een Romanticus lijden kan…

Toon me je angst en ik zal ze vergroten. Geef me je vreugde en ik zal ze vernietigen. Lach in je blijdschap en ik zal je verdrinken in mijn tranen. Geef me je pijn en ik zal ervan genieten. Niet omdat ik het wil, maar omdat ik het moet.

Ik wil lijden, haat, angst, wanhoop, verdriet en pijn zijn. Ik wil me eraan voldoen, het verzwelgen tot ik barst. Niet omdat ik ervan geniet, maar omdat ik het nodig heb.

Geef me mijn 10000 volt, mijn 100 meter vrije val. Geef me de doodsteek en het genadeschot. Vermorzel me, verbrijzel me, vernietig me. Laat me 1000 doden sterven, zodat ik weer herboren ken worden.

Laat me het recht op mijn fatalisme, mijn doemdenken. Geef me geen gelijk, toon me geen begrip. Laat je niet meeslepen in mijn zwartkijken, geef nooit toe aan mijn grillen. Dat zou onvergeeflijk zijn.

Laat me mijn nachtmerries, en angstdromen. Mijn diepe dalen die ik alleen moet doorkruisen, mijn hoge toppen die ik moet overwinnen. Laat me dat alles, en laat me niks meer.

Laat me zijn.

Ik ben.

02:23 Gepost door llorando of isaiah in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

euhm zwart.



hej stadsgenootje! fijn dat ik je weer ben tegen gekomen in blogland. tijdens mijn nachtwerk vind ik het fijn om af en toe te verdwalen in anderen hun al dan niet gekleurde gedachten.

is zwart volgens jou ook een kleur?

regenbooggroetje, tint

Gepost door: tint | 21-08-06

ooit had ik hetzelfde gevoel en dacht ik alleen te leven als ik me zo voelde en blijbkaar worstel je er zefl ook mee ;-)

Gepost door: lord cms | 21-08-06

De commentaren zijn gesloten.