17-08-06

Spijt

"Vind jij ook niet dat je bij elke grote beslissing die je neemt in je leven vervreemdt van jezelf?", vroeg mijn eeuwig opgejaagde vriendin Joke zich af.

Ik luisterde met haar mee naar de stilte die daarop volgde terwijl ik mijn eerste antwoord doorslikte.

"Sta jij dan niet achter alles wat je tot dusver beslist hebt?", vroeg ik haar alsnog, onnodig zelfverzekerd. Alsof ik die vraag volmondig met het geladen 'ja' kon beantwoorden. Dat doorzag ze.

"Evenmin als jij." Ik wilde tegensputteren dat de dingen die ik het meest betreur voortkomen uit een doodgelopen besluiteloosheid, een eeuwige twijfel die wegomleggingen en -versperringen aanbrengt op de weg die je eigenlijk moet, wil en kan afleggen. Tot je je eindbestemming niet meer terugvindt, onzekerheid je wegenkaart aan flarden scheurt en je benzinetank steeds leger loopt met elke vluchtweg die je wilt nemen. Tot ik besefte dat ik zulke gedachtegangen beter hier neerschrijf in plaats van luidop uit te spreken. Kan ze hen evengoed hier lezen.

("Schrijvend zeg ik meer dan sprekend," durf ik wel eens uit te werpen op een met niet teveel alchohol, goeie muziek en bovenal goed gezelschap overladen avond. Dat wordt dan telkens weggelachen. "Hoor hem, onze stille", roepen ze dan ironisch uit.

Toch duren gesprekken in mijn hoofd altijd langer dan dat ze in werkelijkheid zijn en roep ik op papier steeds harder dan in een ruimte. Zo ook nu.)

"Ik heb alleen spijt van dingen die ik niet beslist heb", herhaalde ik de steeds terugkerende, knagende zin in mijn hoofd. "Dat geldt voor iedereen, niet?"

"Dat is wel heel kortzichtig", pikte ze in, "dan heb je geen flauw benul van wat 'spijt' is."

Ik zei dat ik dat na een kwarteeuw ook nog niet wil of kan weten.

Zij zei dat ze me het niet toewenste.

Ik zei dat je niet geleefd hebt als je een gevoel niet gehad hebt, of geproefd hebt in je leven.

Zij lachte dat ik daar maar geen spijt van zou krijgen.

Ik hoop alleen dat als ik ervan proef, ik niet geblinddoekt zal zijn. Want als die afgenomen wordt, is de smaak nog zoveel sterker.

 

(weer zo'n zin die ik nooit uitspreek, maar steeds zal neerschrijven)

 

llorando

21:34 Gepost door llorando of isaiah | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

regret je leven kan je je niet spijten. sommige beslissingen misschien wel. sta ik nog steeds achter de beslissingen die ik heb genomen?
durf ik me die vraag wel stellen, som swel ja, hardop in mijn hoofd weerklinkt die ongenadig naëchoënd.
toen waren die omstandigheden zo, nu blikken we anders terug op dat decisieve moment. Maar spijt?
mss is het soms spijtig dat we toen de mens niet waren die we nu zijn...
of mss moest dit wel het geval zijn zouden we door de verandering der geschiedenis ons die vraag niet eens stellen op dit moment?
live with the past and build your future

Gepost door: lord cms | 17-08-06

Jij weet absoluut niet wie ik ben he? Nice, een schone lei...

Gepost door: Talforthes | 17-08-06

De commentaren zijn gesloten.